6 weken verder, baby stelt het eindelijk goed!

Hey

Het waren lastige weken hoor.
Ons zoontje heeft last van reflux, darmkrampen, ..
Met de daarbijhorende medicatie en huilbuien tot woede-aanvallen van de pijn.
Da ventje was zo hulpeloos.
We hebben ook een Osteopaat bezocht en eindelijk is er nu beterschap.
Komt het door de osteopaat of door de medicatie, we weten het niet, maar eindelijk hebben we weer wat rust, of toch niet?
De laatste weken huilde ons ventje na elke borstvoeding en na 1 uur had hij al terug honger.
We geven hem dus soms een flesje omdat hij blijkbaar grote honger heeft en daar mijn vrouw ook nachtrust nodig heeft.
Nu is drinken van de borst voor hem stukken moeilijker, hij moet harder zuigen dan aan een fles.
Ik begon te vermoeden dat ons ventje nen luiaard was en dat hij liever van de fles dronk ( is makkelijker he ) dan van de borst.
Dus nu kolft mijn vrouw alles mooi af en geven we hem dit met de fles.
Problem solved! Na de voeding valt hij achter een half uurtje in slaap en slaapt dan meestal toch 3 uur aan een stuk ( uitzonderlijk eens 4.5 uur).
Enfin, we hebben terug wat nachtrust en zijn er heel blij mee!

Groetjes

Het geboorteverhaal

Hey,
Jaja, ons klein wonder is er eindelijk!
Op zondag 15 maart 2009 moest mijn vrouw stoppen met de pre-par pillen te nemen. Normaal moet ze die elke 3 uur innemen, en ze werd er zelfs wakker van na een 3tal uurtjes zonder die pillen.
Dus, op zondag om 19.00 uur was het het laatste pilletje.
En inderdaad, rond 22.30 ofzo begon het te rommelen in haar buik.
Het kwam pas echt tot contracties rond 00.00 uur.
Om 00.45 uur belden we even naar de materniteit, en daar zeiden ze dat we nog moesten wachten om te komen…
Wij dus gewacht tot een uur of 3..
Dan meteen vertrokken met al ons gerief naar het ziekenhuis en daar aangekomen rond 03.29 uur.
Daar werd mijn vrouw meteen aan de monitor gelegd. De contracties waren zichtbaar, maar er was nog niets van opening, nog niets van verweking van de baarmoederhals…
Ze raadden ons aan om terug naar huis te gaan. Voor ons was dit echter geen optie aangezien mijn vrouw lag te puffen en eigenlijk last had van die contracties
om 8.30 uur hebben ze dan een pil ( Prostin ) opgestoken om de baarmoederhals te doen verweken.
Er gebeurde bitter weinig, het kindje lag trouwens nog zeer hoog, ze konden het zelfs nog niet of heeeel nauwelijks voelen.
Dan hebben ze een scan gedaan van mijn vrouw haar bekken, om te zien of het kindje wel kon indalen en er wel doorkon…
Die scan bleek positief, dus gewoon verder afwachten.
Om 13.05 uur werd er een epidurale gegeven om de pijn te verzachten.
Dit werkte even vrij goed en mijn vrouw had bijna geen pijn meer.
Om 16.45 duurde het al lang en de Dokter heeft de vliezen handmatig doorgeprikt.
Eigenlijk was er al bij al nog niet zo veel ontsluiting ( 1 cm ) en het duurde wel allemaal heel lang, daarbovenop bleek de epidurale niet echt meer te werken.
De Anesthesist is dan maar gekomen om 18.30 uur en een tweede prik in de rug bracht soelaas. Nu was de pijn weer ‘te verdragen’.
Rond 20.00 uur nog eens gekeken en toen was er een ontsluiting van “nog maar” 3 cm…
Om 22.15 uur belde mijn vrouw de verpleegsters ( met zo’n belletje aan het ziekenbed ) om haar eens om te draaien, andere zijde..
De verpleegster kwam en zag een grote plas bloed onder haar benen liggen en sloeg meteen groot alarm! Rode knop, in de gang roepen achter hulp.
En toen ging alles razendsnel.
De gynaecoloog zou er binnen 20 minuten zijn en zo was het ook.
Het ging echt supersnel toen
Om 23.04 is ons kindje dan geboren, na 2 keer persen.. De arbeid was dus het zwaarste, het persen ging echt in NO TIME!
Het kindje weende vrijwel direkt, en werd gewogen…2.990 kg was het resultaat.
Niet slecht voor een zwangerschap van 36weken en 4 dagen.
Rond 01.00 konden we op onze kamer met ons drietjes.
Eind goed al goed?

Ja en neen,
Het kindje zag twee dagen nadien vrij geel en moest dus onder de lamp.
Mijn vrouw was vrijwel ‘fit’ te noemen, er werd niet geknipt, enkel een ‘klein’ wondje diende genaaid te worden.

Na 8 dagen hebben we het ziekenhuis kunnen verlaten om 2 dagen nadien terug te keren met mijn vrouw, die bleek een baarmoeder en blaasontsteking te hebben. Zij krijgt nu antibiotica en kan zodoende de baby niet meer aan de borst leggen.
Onze baby krijgt nu dus eventjes flesvoeding ( dat gaat vrij goed ) en de mama neemt dus nog even pilletjes.
Hopelijk verdwijnt de pijn en mag ons kindje vanaf donderdag terug borstvoeding krijgen.
Het is echt een gemak die borstvoeding,en hij drinkt dit veel liever dan flessenmelk. Hij moet minder boeren en drinkt veel makkelijker aan de borst.

oef

hey,
Morgen komt de mama met de zoon naar huis.
Ons kindje wou niet echt drinken en had geelzucht, en moest dus onder de lamp.
Als alles goed is ( bloed enzo ) dan mag hij morgen samen met de mama na 8 dagen ziekenhuis naar zijn huisje komen.
Ik kan niet wachten!
En morgen toon ik haar ook haar eigen verhaal, ze weet nl. nog steeds niets over deze blog:)

groetjes
de papa

week 36 en stoppen met pre-par

Hallo,
Gisteren nog even langsgeweest bij de dokter. Op week 36 en 3 dagen mogen we stoppen met de pre-par medicatie.
En dan zal het afwachten worden he.
Als de contracties dan gedurende een half uurtje om de 2 a 3 minuten doorkomen moeten we binnengaan .
Als er dan nog geen ontsluiting is gaan ze de ‘boel’ in gang steken zodat mijn vrouw daar niet moet liggen afzien..
Nu heeft ze snachts vooral contracties en buikpijn..dus het zou kunnen dat met de pre-par stop dit alleen maar toeneemt… of helemaal weg-ebt.. We zullen wel zien he.
Een ding is zeker , het einde nadert…
Duim maar allemaal mee op de goede afloop.

Morgen gaan we de doopsuiker gaan ophalen, en dan zijn we volledig rond denk ik.
Doeg, en tot hoors.

Already ready? or not?…

Hey,
De aambeien zijn even rustig nu.
Gisteren bij de dokter geweest.
( ter info : morgen zijn we 35 weken ver )…
De dokter zou op week 36 ( volgende week dus ) stoppen met de pre-par pilletjes. De utrogestan die mijn vrouw al al deze tijd heeft genomen mag ze stoppen.
Dus nu enkel nog 1 week pre-par.

Ondertussen is de kinderkamer al klaar, en we hebben ook een mooie wieg in de woonkamer gezet.

Voila, wij zijn er zowat klaar voor.
De champagne is besteld.
De andere drankjes staan reeds in de garage samen met bekers, versnaperingen,…
Hopelijk moeten we niet al te lang meer wachten op ons klein wondertje en de daar bijhorende leuke dingen ( en slapeloze nachten).
En dan zal ik deze blog aan mijn vrouw onthullen…

tot? wie weet!

tegen het plafond

Hey allen
Zaterdag was het weer prijs, s’avonds terug naar spoed met die vervelende aambeien.
De chirurg is terug afgekomen en heeft dit weggesneden..
Nu heeft m’n vrouw enorm veel pijn, als ze naar het groot toilet moet, dan plakt ze tegen het plafond van de pijn en weent en roept ze alles bijeen.
Nu, we gaan toch eens aan onze gynaecoloog vragen of het toch niet beter is om voor een keizersnede te kiezen..
Als ze nu al superveel pijn heeft om gewoon naar het toilet te gaan, hoe kan ze dan op een deftige manier een kind ter wereld brengen ( persen )..
die mens zal da wel verstaan en hopelijk zijn agenda erbij nemen om een keizersnede(geboorte)datum vast te leggen.
En zo zal mijn vrouw eindelijk verlost zijn van alle klachten en er iets wondermoois voor in de plaats krijgen
slaapwel

Another story

Hey,

Jaja, we zijn weer even in het ziekenhuis geweest:)
zondagavond begon het weer met de aambeien die zich tot een trombose.

Maandagochtend direkt naar het ziekenhuis gereden en daar heeft de arts dit onder lokale verdoving vakkundig verwijdert.
Met alle pijn tijdens het spuiten van de verdoving vandien:)
Nu, eens dat weggesneden was was de pijn eigenlijk vrijwel onmiddelijk gedaan.
Wel nog een ongemakkelijk gevoel daar beneden, maar de echte pijnscheuten waren verdwenen als sneeuw voor de zon.

Gisterenavond bij de gynaecoloog geweest en daar was alles in orde.
De monitor gaf ook geen slechte resultaten, dus so far so good he!

Wat mijn vrouw nu wel merkt is dat haar kleintje minder beweegt, minder felle stampjes enzo.
Maar de dokter zegt dat dit komt omdat de baby niet zoveel plaats meer heeft.

Wij dus weer gerust, en nu kunnen we weer verder aftellen he!

32 weken ver en niet opperbest

Hey allen,

We zijn nu 31weken en 6 dagen ver ( morgen dus 32 weken ) en de contracties waren veel verbeterd.
Deze morgen aan de monitor gelegen ( ze controleren dan de harttonen van de baby en de contracties ).
Nu bleek dat de harttonen van de baby niet genoeg varieerden. Het hartje klopte 135 , 138 , 140 , maar niet meer.
Normaal klopte het hartje tussen de 165 en 135 en schommelde constant daartussen.
Dit was een alarmbelletje voor onze gynaecoloog die er ook niet echt super gerust op was.
Hij heeft meteen een uitgebreide echo geregeld bij een andere dokter in dat ziekenhuis, en daar is echt alles, gans ons kindje, van kop tot teen uitgemeten, bekeken, …
Volgens hem was alles normaal te noemen en waren er geen onregelmatigheden te zien.
We zagen ons kindje vruchtwater inslikken, zowel via het neusje als via de mond.
Dat was wel leuk om zo duidelijk te zien.
Nu, we waren wat gerustgesteld en later vandaag was er nog een monitor, en daar bleek alles normaal te lopen qua hartactiviteit van onze baby.
We hebben denk ik echt al alles meegemaakt qua complicaties denk ik.
Enfin, deze avond zijn de contracties weer zowat begonnen…
Ik vrees dat mijn vrouw morgen toch niet naar huis zal mogen komen zoals de dokter eerder op de dag had gezegd.

Wens ons sterkte!
Alles komt goed!

premature contracties , vroegtijdige weeen … aiaiai 31,5 weken ver en nu dit

Hey
Gisterenavond is het begonnen, harde buiken die periodiek kwamen en gingen, zowat 5-6 stuks of meer per uur..
Deze nacht werd het niet beter en om 4 uur even gebeld naar het ziekenhuis dienst materniteit, en ze vroegen ons toch om vlug langs te komen naar het ziekenhuis. Zogezegd zogedaan dus, wij weer via spoed binnen, daar goed ontvangen en aan de monitor gelegd.
Inderdaad, de contracties waren mooi te zien op de uitprint, ons kleintje schopte wild om zich/haar heen, misschien is het voor haar/hem ook niet makkelijk, maar tmaakt wel duidelijk dat ons kleintje nog leeft he!

Enfin, nu ligt mijn vrouw voor X-aantal dagen ( niet nader te bepalen, beginnend met 3-4 dagen en eventueel tot de geboorte ) aan de baxters..
Eigenlijk is het iets beter, maar de harde buiken komen wel nog periodiek, al is het nu wel ietsje minder hard…

Ik heb maar meteen internet aangevraagd op de kamer want anders valt er hier niets te beleven..

Marco Borsato met “de meeste dromen zijn bedrog” op radio Donna

Jullie vragen zich wellicht af wat dit lied ( zie titel ) met onze baby te maken heeft.
Het is nu reeds een 2-tal weken dat mijn vrouw ons boeleke voelt in haar buik.
Vandaag was er op radio donna ( top 5.000 ) dat liedje van de Marco en ons kleintje kon het wel graag horen precies.

Hij/Zij shotte goed mee in mama haar buik.

 

Vandaag zijn we precies 23 weken zwanger!.
De laatste 3 weken eigenlijk geen buikpijn te merken bij m’n vrouw ( van horen zeggen)..enkel een snotvallingske da nie te rap weggaat precies.

Maar zoalng het dat maar is…dan zijn we al heel lang content.

3d echo

3d echo, leuk he?
Alles goed met ons en met de baby!

Doeg

Zwangerschapstest

Onze positieve zwangerschapstest

Als je heel goed kijkt ( dat moesten wij ook doen ) zie je een tweede dunner en lichter lijntje.
Ook wij twijfelden, maar de bloedproef bewees dat het kleine bijna vage lijntje niet liegt.

Welkom op onze nieuwe Blog.

Beste bezoeker

Laat mij eerst even beginnen met een korte en beknopte voorgeschiedenis.

November 2007 kreeg mijn vrouw ( 28 jaar oud ) het slechte nieuws ( na een laperoscopie = kijkoperatie ) dat ze een ziekte had, genaamd Endometriose.
Endometriose heb je in verschillende gradaties. Het nog slechtere nieuws was dat mijn vrouw tot de ergste graad mocht ‘gecatalogeerd’ worden, zijnde graad 4…

http://nl.wikipedia.org/wiki/Endometriose
De Dokter heeft gelukkig tijdens de kijkoperatie zoveel mogelijk van de weefsels meteen verwijderd.
Bij de volgende maandstonden zou de endometriose terug woekeren en alles overheersen.
Dus het best konden we meteen zwanger worden om zo de endometriose tijdelijk een halt toe te roepen.
Door die endometriose werd ons ook meteen duidelijk gemaakt dat kinderen krijgen niet natuurlijk zou kunnen verlopen doordat de eileiders verstopt zitten en praktisch niets doorlaten.

Eerst werd mijn vrouw 3 maanden in een soort Menopauze gebracht zodat ze geen maandstonden zou krijgen. Dit is vrij zware medicatie die vapeurs, hoofdpijn, humeurschommelingen, … en meer van dat met zich mee bracht.

Daarna is mijn vrouw aan een eerste IVF beurt begonnen.
Toen hadden we een 13tal eicellen.
Helaas, de dag na de Pickup van de eicellen kregen we het slechte nieuws dat geen enkele eicel goed bevonden was ( ze waren niet rijp ). Dit was een zoveelste domper.
De Dokter gaf niet op en zei dat er nog hoop was, andere medicatie, andere techniek ( IVM = in vitro maturatie ).

Dus wij begonnen aan een tweede reeks.
Er waren toen een 8 eicellen, en deze waren zo goed als allemaal van prima kwaliteit.
Nu hebben ze de techniek ICSI toegepast.
Er werden 2 topembryo’s teruggeplaats, de rest ging de vriezer in ( CRYO ) helaas zonder succes, niet zwanger.
Dus hebben we daarna nog 2 CRYO-pogingen gehad met de overblijvende embryo’s, ook zonder succes.

Start ronde 3:
Terug een eicel-pickup, met een 10 tal eicellen die terug bijna allemaal perfect waren.
Wederom werd er wegens het grote succes gekozen voor ICSI.
Terug zijn er 2 top-embryo’s terug geplaatst en de rest ging de vriezer in ( een 6-tal ).
Dan weer 14 dagen bang afwachten of de embryo’s zich hadden ingenesteld.
Op zaterdag 1 augustus 2008 moesten we om 07.45 uur bij de dokter komen voor een gesprek en de bloedproef.
Mijn vrouw heeft ondertussen reeds 1 week een opgezette buik, precies alsof ze reeds 5 maanden zwanger is. En dit was voor de dokter al een goed teken dat het wel eens gunstig zou kunnen uitvallen voor ons.

En op zaterdag 2 augustus 2008 om 19.00 uur belde de dokter op om te zeggen dat mijn vrouw zwanger was! Eindelijk eens goed nieuws!

Wij zijn nu dus officieel zwanger.
Uiteraard moeten we voorlopig nog voorzichtig zijn daar na IVF of ICSI behandelingen, de kans op miskramen iets hoger licht dan bij natuurlijk ontstane zwangerschappen.

Daarbij komt nog de onzekerheid of er nu 1 of 2 embryo’s in mijn vrouw haar baarmoeder zijn ingenesteld.

De Echo die we op dinsdag 13 augustus 2008 zullen ondergaan zal daarover uitsluitsel geven.

Dus nog even geduld en wij ( en jullie ) weten het resultaat.