Hey

Het waren lastige weken hoor.
Ons zoontje heeft last van reflux, darmkrampen, ..
Met de daarbijhorende medicatie en huilbuien tot woede-aanvallen van de pijn.
Da ventje was zo hulpeloos.
We hebben ook een Osteopaat bezocht en eindelijk is er nu beterschap.
Komt het door de osteopaat of door de medicatie, we weten het niet, maar eindelijk hebben we weer wat rust, of toch niet?
De laatste weken huilde ons ventje na elke borstvoeding en na 1 uur had hij al terug honger.
We geven hem dus soms een flesje omdat hij blijkbaar grote honger heeft en daar mijn vrouw ook nachtrust nodig heeft.
Nu is drinken van de borst voor hem stukken moeilijker, hij moet harder zuigen dan aan een fles.
Ik begon te vermoeden dat ons ventje nen luiaard was en dat hij liever van de fles dronk ( is makkelijker he ) dan van de borst.
Dus nu kolft mijn vrouw alles mooi af en geven we hem dit met de fles.
Problem solved! Na de voeding valt hij achter een half uurtje in slaap en slaapt dan meestal toch 3 uur aan een stuk ( uitzonderlijk eens 4.5 uur).
Enfin, we hebben terug wat nachtrust en zijn er heel blij mee!

Groetjes

Hey,
Jaja, ons klein wonder is er eindelijk!
Op zondag 15 maart 2009 moest mijn vrouw stoppen met de pre-par pillen te nemen. Normaal moet ze die elke 3 uur innemen, en ze werd er zelfs wakker van na een 3tal uurtjes zonder die pillen.
Dus, op zondag om 19.00 uur was het het laatste pilletje.
En inderdaad, rond 22.30 ofzo begon het te rommelen in haar buik.
Het kwam pas echt tot contracties rond 00.00 uur.
Om 00.45 uur belden we even naar de materniteit, en daar zeiden ze dat we nog moesten wachten om te komen…
Wij dus gewacht tot een uur of 3..
Dan meteen vertrokken met al ons gerief naar het ziekenhuis en daar aangekomen rond 03.29 uur.
Daar werd mijn vrouw meteen aan de monitor gelegd. De contracties waren zichtbaar, maar er was nog niets van opening, nog niets van verweking van de baarmoederhals…
Ze raadden ons aan om terug naar huis te gaan. Voor ons was dit echter geen optie aangezien mijn vrouw lag te puffen en eigenlijk last had van die contracties
om 8.30 uur hebben ze dan een pil ( Prostin ) opgestoken om de baarmoederhals te doen verweken.
Er gebeurde bitter weinig, het kindje lag trouwens nog zeer hoog, ze konden het zelfs nog niet of heeeel nauwelijks voelen.
Dan hebben ze een scan gedaan van mijn vrouw haar bekken, om te zien of het kindje wel kon indalen en er wel doorkon…
Die scan bleek positief, dus gewoon verder afwachten.
Om 13.05 uur werd er een epidurale gegeven om de pijn te verzachten.
Dit werkte even vrij goed en mijn vrouw had bijna geen pijn meer.
Om 16.45 duurde het al lang en de Dokter heeft de vliezen handmatig doorgeprikt.
Eigenlijk was er al bij al nog niet zo veel ontsluiting ( 1 cm ) en het duurde wel allemaal heel lang, daarbovenop bleek de epidurale niet echt meer te werken.
De Anesthesist is dan maar gekomen om 18.30 uur en een tweede prik in de rug bracht soelaas. Nu was de pijn weer ‘te verdragen’.
Rond 20.00 uur nog eens gekeken en toen was er een ontsluiting van “nog maar” 3 cm…
Om 22.15 uur belde mijn vrouw de verpleegsters ( met zo’n belletje aan het ziekenbed ) om haar eens om te draaien, andere zijde..
De verpleegster kwam en zag een grote plas bloed onder haar benen liggen en sloeg meteen groot alarm! Rode knop, in de gang roepen achter hulp.
En toen ging alles razendsnel.
De gynaecoloog zou er binnen 20 minuten zijn en zo was het ook.
Het ging echt supersnel toen
Om 23.04 is ons kindje dan geboren, na 2 keer persen.. De arbeid was dus het zwaarste, het persen ging echt in NO TIME!
Het kindje weende vrijwel direkt, en werd gewogen…2.990 kg was het resultaat.
Niet slecht voor een zwangerschap van 36weken en 4 dagen.
Rond 01.00 konden we op onze kamer met ons drietjes.
Eind goed al goed?

Ja en neen,
Het kindje zag twee dagen nadien vrij geel en moest dus onder de lamp.
Mijn vrouw was vrijwel ‘fit’ te noemen, er werd niet geknipt, enkel een ‘klein’ wondje diende genaaid te worden.

Na 8 dagen hebben we het ziekenhuis kunnen verlaten om 2 dagen nadien terug te keren met mijn vrouw, die bleek een baarmoeder en blaasontsteking te hebben. Zij krijgt nu antibiotica en kan zodoende de baby niet meer aan de borst leggen.
Onze baby krijgt nu dus eventjes flesvoeding ( dat gaat vrij goed ) en de mama neemt dus nog even pilletjes.
Hopelijk verdwijnt de pijn en mag ons kindje vanaf donderdag terug borstvoeding krijgen.
Het is echt een gemak die borstvoeding,en hij drinkt dit veel liever dan flessenmelk. Hij moet minder boeren en drinkt veel makkelijker aan de borst.

hey,
Morgen komt de mama met de zoon naar huis.
Ons kindje wou niet echt drinken en had geelzucht, en moest dus onder de lamp.
Als alles goed is ( bloed enzo ) dan mag hij morgen samen met de mama na 8 dagen ziekenhuis naar zijn huisje komen.
Ik kan niet wachten!
En morgen toon ik haar ook haar eigen verhaal, ze weet nl. nog steeds niets over deze blog:)

groetjes
de papa

Hallo,
Ons klein wonder is geboren op 16 maart 2009 om 23.04 uur!
Na een 22 uur durende bevalling met de nodige opstakels is ons zoontje gezond en wel ter wereld gekomen!

Als ik even tijd heb schrijf ik hier later ons verhaal

Groetjes van een vermoeide papa

Hallo,
Gisteren nog even langsgeweest bij de dokter. Op week 36 en 3 dagen mogen we stoppen met de pre-par medicatie.
En dan zal het afwachten worden he.
Als de contracties dan gedurende een half uurtje om de 2 a 3 minuten doorkomen moeten we binnengaan .
Als er dan nog geen ontsluiting is gaan ze de ‘boel’ in gang steken zodat mijn vrouw daar niet moet liggen afzien..
Nu heeft ze snachts vooral contracties en buikpijn..dus het zou kunnen dat met de pre-par stop dit alleen maar toeneemt… of helemaal weg-ebt.. We zullen wel zien he.
Een ding is zeker , het einde nadert…
Duim maar allemaal mee op de goede afloop.

Morgen gaan we de doopsuiker gaan ophalen, en dan zijn we volledig rond denk ik.
Doeg, en tot hoors.

Hey,
De aambeien zijn even rustig nu.
Gisteren bij de dokter geweest.
( ter info : morgen zijn we 35 weken ver )…
De dokter zou op week 36 ( volgende week dus ) stoppen met de pre-par pilletjes. De utrogestan die mijn vrouw al al deze tijd heeft genomen mag ze stoppen.
Dus nu enkel nog 1 week pre-par.

Ondertussen is de kinderkamer al klaar, en we hebben ook een mooie wieg in de woonkamer gezet.

Voila, wij zijn er zowat klaar voor.
De champagne is besteld.
De andere drankjes staan reeds in de garage samen met bekers, versnaperingen,…
Hopelijk moeten we niet al te lang meer wachten op ons klein wondertje en de daar bijhorende leuke dingen ( en slapeloze nachten).
En dan zal ik deze blog aan mijn vrouw onthullen…

tot? wie weet!

Hey allen
Zaterdag was het weer prijs, s’avonds terug naar spoed met die vervelende aambeien.
De chirurg is terug afgekomen en heeft dit weggesneden..
Nu heeft m’n vrouw enorm veel pijn, als ze naar het groot toilet moet, dan plakt ze tegen het plafond van de pijn en weent en roept ze alles bijeen.
Nu, we gaan toch eens aan onze gynaecoloog vragen of het toch niet beter is om voor een keizersnede te kiezen..
Als ze nu al superveel pijn heeft om gewoon naar het toilet te gaan, hoe kan ze dan op een deftige manier een kind ter wereld brengen ( persen )..
die mens zal da wel verstaan en hopelijk zijn agenda erbij nemen om een keizersnede(geboorte)datum vast te leggen.
En zo zal mijn vrouw eindelijk verlost zijn van alle klachten en er iets wondermoois voor in de plaats krijgen
slaapwel

Hey,

Jaja, we zijn weer even in het ziekenhuis geweest:)
zondagavond begon het weer met de aambeien die zich tot een trombose.

Maandagochtend direkt naar het ziekenhuis gereden en daar heeft de arts dit onder lokale verdoving vakkundig verwijdert.
Met alle pijn tijdens het spuiten van de verdoving vandien:)
Nu, eens dat weggesneden was was de pijn eigenlijk vrijwel onmiddelijk gedaan.
Wel nog een ongemakkelijk gevoel daar beneden, maar de echte pijnscheuten waren verdwenen als sneeuw voor de zon.

Gisterenavond bij de gynaecoloog geweest en daar was alles in orde.
De monitor gaf ook geen slechte resultaten, dus so far so good he!

Wat mijn vrouw nu wel merkt is dat haar kleintje minder beweegt, minder felle stampjes enzo.
Maar de dokter zegt dat dit komt omdat de baby niet zoveel plaats meer heeft.

Wij dus weer gerust, en nu kunnen we weer verder aftellen he!

Hey allen,

We zijn nu 31weken en 6 dagen ver ( morgen dus 32 weken ) en de contracties waren veel verbeterd.
Deze morgen aan de monitor gelegen ( ze controleren dan de harttonen van de baby en de contracties ).
Nu bleek dat de harttonen van de baby niet genoeg varieerden. Het hartje klopte 135 , 138 , 140 , maar niet meer.
Normaal klopte het hartje tussen de 165 en 135 en schommelde constant daartussen.
Dit was een alarmbelletje voor onze gynaecoloog die er ook niet echt super gerust op was.
Hij heeft meteen een uitgebreide echo geregeld bij een andere dokter in dat ziekenhuis, en daar is echt alles, gans ons kindje, van kop tot teen uitgemeten, bekeken, …
Volgens hem was alles normaal te noemen en waren er geen onregelmatigheden te zien.
We zagen ons kindje vruchtwater inslikken, zowel via het neusje als via de mond.
Dat was wel leuk om zo duidelijk te zien.
Nu, we waren wat gerustgesteld en later vandaag was er nog een monitor, en daar bleek alles normaal te lopen qua hartactiviteit van onze baby.
We hebben denk ik echt al alles meegemaakt qua complicaties denk ik.
Enfin, deze avond zijn de contracties weer zowat begonnen…
Ik vrees dat mijn vrouw morgen toch niet naar huis zal mogen komen zoals de dokter eerder op de dag had gezegd.

Wens ons sterkte!
Alles komt goed!

Hey
Gisterenavond is het begonnen, harde buiken die periodiek kwamen en gingen, zowat 5-6 stuks of meer per uur..
Deze nacht werd het niet beter en om 4 uur even gebeld naar het ziekenhuis dienst materniteit, en ze vroegen ons toch om vlug langs te komen naar het ziekenhuis. Zogezegd zogedaan dus, wij weer via spoed binnen, daar goed ontvangen en aan de monitor gelegd.
Inderdaad, de contracties waren mooi te zien op de uitprint, ons kleintje schopte wild om zich/haar heen, misschien is het voor haar/hem ook niet makkelijk, maar tmaakt wel duidelijk dat ons kleintje nog leeft he!

Enfin, nu ligt mijn vrouw voor X-aantal dagen ( niet nader te bepalen, beginnend met 3-4 dagen en eventueel tot de geboorte ) aan de baxters..
Eigenlijk is het iets beter, maar de harde buiken komen wel nog periodiek, al is het nu wel ietsje minder hard…

Ik heb maar meteen internet aangevraagd op de kamer want anders valt er hier niets te beleven..

We zijn week 31 ingegaan.

Ik schrijf hier niet zoveel neer wegens vrij druk, maar er gebeurt ondertussen wel veel hoor!

Mijn vrouw is ondertussen min of meer gewend aan die prepar medicatie en de bijwerkingen die erbij horen.

Ze is dus thuis en smorgens slaapt ze nog een beetje, smiddags probeert ze dan wat te werken aan haar examen, werkes die nog moeten gedaan worden, …
De voorgeschreven rust was echt nodig, want nu zou ze niet kunnen gaan werken;

Wat gebeurt er ondertussen allemaal?

Wel, onze geboortelijst is zo goed als volledig opgesteld.
deze zal bij mimi in Brugge liggen.
Prima service, vriendelijke en correct! 
Wel hebben we nog 2 twijfelgevallen zoals : welke eetstoel,
een triptrap of een bloombaby fresco.
En qua bugyy zien we graag een martinelli. 

De eerste kleertjes zijn ook al gekocht.
Een grote partij hebben we online gekocht in Amerika en die laten meebrengen met vrienden van vrienden.
Een ander deel hebben we gekocht bij Filou & Friends in Knokke en Gent.
Ik moet zeggen, die verkoopsters daar zijn zeer behulpzaam! Prima service.!
Als het goed is zeggen we het ook he!

Doopsuiker is ook al beslist, daarvoor gingen we langs bij Doopsuiker Amandine te Brugge.
Wederom een goede ontvangst van de verkoopster/bazin, vriendelijk te woord gestaan..
Ik weiger te kopen waar ik niet goed bediend wordt en waar met niet echt vriendelijk is.
Vriendelijk zijn kost geen geld en je wint er zo klanten mee.

Dit begint hier op een reclamepagina te lijken, maar niets is minder waar.
Ik geef jullie gewoon enkele tips, goede adresjes en dergelijke.
Als wij er tevreden zijn, zullen jullie dat zeker ook zijn vermoed ik.

Enfin, laatste nieuws:
we zijn dinsdag terug bij de dokter geweest en hij ziet niet in dat mijn vrouw de 40weken zal uitdoen.
Hij gokt eerder op 34 – 36 weken, al kan het eventueel iets langer zijn.
Dit wil dus zeggen dat wij dringend de valies moeten gaan klaarmaken.
Ons kamertje zou ergens eind deze maand moeten binnenkomen.
Hopelijk kan ons kindje nog even wachten met komen, anders zal het hier even kamperen worden:)

Volgende week hebben we een weekje conge gepland, en dan kunnen we de puntjes op de I zetten. 

Doeeg

Wel.. We zijn dus nadat mijn vrouw constant harde buiken enzo kreeg op controle geweest wij onze superdokter.
Hij heeft haar Prepar en magnesium voorgeschreven. en 100% rust. dus thuisblijven en niet meer gaan werken.
Dat thuisblijven is voor mijn vrouw een harde domper.. ze is niet gewend van niets te doen en ze zal zich stierlijk vervelen. Maarja, het is een keuze die je maakt, een gezond kind zijn/haar leven in gevaar brengen door verder te werken?? Het was rap beslist.
Nu zit ze dus thuis met veel bijwerkingen van die Prepar. Normaal gezien tikt haar haart een 70-80, en nu gaat dat naar de 150.
Ze voelt zich dan zo nerveus en beroerd en heeft hoofdpijn, en nog zo van die zaken..
m de 3 uur moet ze stipt haar pilletje innemen.
Ik heb er medelijden meer, zij moet echt alles doorstaan he.
Nu, het is voor het goede doel moeten we maar denken.

Hey
Nadat we dus voor de aambeien geweest waren was het op donderdag weer feest.
Dan had mijn vrouw last van krampen.
in de buikstreek/baarmoederstreek.
Wij dus naar de dokter gebeld en die vroeg om even binnen te komen in het ziekenhuis om aan de monitor te liggen.
Zogezegd zo gedaan, weer naar het ziekenhuis.. geestig ..

enfin, wat bleek, mijn vrouw had een blaasontsteking, en da irriteert de baarmoeder die zodoende samentrekt.
Dat verklaarde alles, pilletjes meegekregen en na 4,5 uur ziekenhuis mochten we weer naar huis.

nu is het ontzettend druk voor mijn vrouw.
Naast haar werk moet ze allerlei taken doen, presentaties, studies..
Dus als die ’s avonds pompaf thuiskomt moet zij nog aan haar werkjes beginnen.
Gisteren werd het haar allemaal even teveel en is ze in de zetel in slaap gesukkeld. Je zou voor minder.
enfin, ze moet het kalmer aandoen, maar da lukt niet met zoveel bijtaken he.
We zullen wel zien wat de toekomst brengt.

Aambeien of hemorroïden zijn plaatselijke verwijdingen van de aders, die zich in de wand van het onderste deel van de endeldarm en de anus bevinden.

Dit is de mooie uitleg voor wat mijn vrouw zondag weer te verduren kreeg.
Was wel al een paar weken dat ze last had van pijnlijke poep als ze naar het groot toilet moest ( en geweest was)..maar zaterdag op zondagnacht werd dit erger,..ze voelde daar een bolletje en de pijn was niet te houden.
wij dus gebeld naar onze superdokter en die verwees ons meteen door naar spoed omdat de chirurg van wacht de beste was die je kon treffen met dit probleem.

Daar aangekomen duurde het niet lang of de chirurg stelde ons 2 dingen voor:
1 ) afwachten, nu zit je op het maximum van de pijn, dit gaat verzwakken, maar het kan nog een 4 weken duren voor je ervan af bent.
2 ) plaatselijk verdoven van het gebied ( algemene verdoving was uiteraard voor een zwangere vrouw niet aan te raden ) en dan dat bolletje opensnijden en de bloedklontertjes eruit ‘peuteren’.

Wij kozen voor de korte PIJN.. en zeg wel PIJN. Man, mijn vrouw eeft daar “gekajiet” ofte ineengekropen en geweend van de pijn toen die dokter de plaats moest verdoven. eens verdoofd moet ik zeggen dat als toestaander de pijn wel meeviel..
Maar je moet het maar weer meemaken.
Ik zou eens deze blog moeten terugscrollen om te weten hoeveel keer we al op spoed zijn beland tijdens de zwangerschap, ik dacht 3 keer ofzo .
Nu,ik moet zeggen, we zijn heel content van onze superdokter en zijn superziekenhuis..waar we altijd goed zijn behandeld.
Onze superdokter kwam zelfs op spoed even gedag zeggen en ons een goede bevalling te wensen in 2009.. hehe.
Enfin, eind goed al goed.
We zijn overmorgen 27 weken ver.
Dan nog een 13-tal weken te gaan en wij hebben ons klein wonder in ons armpjes.

Gisteren trouwens bij superdokter langsgeweest voor een controle ( die reeds lang gepland was) en alles was in orde zo te zien. OEF !

Onze superdokter zei al ‘ al lachend ‘ dat het lang duurde vooraleer hij ons nog eens gehoord had ( meestal bellen we die om de 4 – 7 weken ofzo met een dringend probleem waarmee we op spoed belanden.. hehe ).

De enigste schrik die we eigenlijk hebben is dat ons kleintje problemen zou hebben, bij of na de geboorte. Maar we denken vooral positief!!
Zeker nadat de placenta is opgeschoven naar boven. Hij ligt eigenlijk niet echt meer in de weg dus een natuurlijke bevalling zou zeker in de mogelijkheden liggen.

Mijn vraag daarop was, moeten wij een voorbereidende puf-cursus volgen?
Hij moest even lachen en zei dat dat niet nodig was. Een baby drukt toch ook vanzelf als er druk op het bekken komt..was zijn uitleg.
Het komt erop neer dat ge da vanzelf moet kunnen:) Relaxatietechnieken enzo, daar is hij wel voorstander van.

enfin, als ik zolang niets heb geschreven, dan krijg je wel een langere post he

veel succes allemaal en hopelijk hebben jullie bezoekers een makkelijkere zwangerschap )

happy NY !

Het is alweer even geleden he?
Het is voor ons dan ook zo druk he!
Vrouwke staat elke dag op om 06.00 uur, vertrekt om 06.50 uur naar werk en is meestal rond 19.00 uur terug thuis, en dat voor een zwangere vrouw, zo tsjollen,…
Ikzelf werk 6,5 of 5,5 dagen per week, afwisselend, dus dat maakt dat we maar weinig tijd samen hebben,…
Maar de tijd die we hebben gebruiken we goed denk ik…

We naderen de kaap van 25 weken, 6 maanden dus bijna!!!
2/3 van de zwangersschapsmissie is bijna geslaagd!

Alles gaat nu eigenlijk vrij goed, buiten wat rugpijn bij ons madame…
De baby voelt ze nu heel erg goed, alleen ik voel soms eens maar dan wil hij/zij niet bewegen!

Aan iedereen een zalige kerst gewenst en dat 2009 voor ons en voor jullie een spetterend jaar mag worden!

Doeg

Jullie vragen zich wellicht af wat dit lied ( zie titel ) met onze baby te maken heeft.
Het is nu reeds een 2-tal weken dat mijn vrouw ons boeleke voelt in haar buik.
Vandaag was er op radio donna ( top 5.000 ) dat liedje van de Marco en ons kleintje kon het wel graag horen precies.

Hij/Zij shotte goed mee in mama haar buik.

Vandaag zijn we precies 23 weken zwanger!.
De laatste 3 weken eigenlijk geen buikpijn te merken bij m’n vrouw ( van horen zeggen)..enkel een snotvallingske da nie te rap weggaat precies.

Maar zoalng het dat maar is…dan zijn we al heel lang content.

3d echo, leuk he?
Alles goed met ons en met de baby!

Doeg

We zijn vandaag 21 weken ver en “Het is de eerste week zonder pijn”!!!!
Als dat geen succes is.
Vanavond in de wagen voelde precies kleine schopjes in haar buik, al was ze niet zeker, maar tmoet wel onze kleinen geweest zijn denk ik!
Tot vandaag dus had ze nog helemaal niets gevoeld en daardoor was ze ongerust. Dan halen we onze happytone uit de kast en luisteren we naar het hartje van ons babyke en dan zijn we weer gerustgesteld.
Happytone werkt goed, alleen slechte hoofdtelefoon dat ze meeleveren!! Steek er eens andere hoofdtelefoon in en er gaat een wondere wereld open van het kleine wonder in mama’s buik(je)!

Allee, volgende week dinsdag echotime!

I’m you jullie zoals altijd op de hoogte!
Doeg

We zijn dus nu zomaar eventjes halfweg onze zwangerschap!
Exact 20 weken geleden werden de eicellen weggeprikt en bevrucht met mijn spermacellen!
En daaruit komt dus rond 10 april ons dochtertje of zoontje!!

Voorlopig gaat alles vrij goed zelfs, de ene dag iets meer buikpijn dan de andere dag maar tvalt precies mee!
Nu, je weet dat dat bij ons vlug kan omslaan he…

Allee, we gaan op naar de volgende 20 weken!

Daaaaaaaaaag!

hier zie je onze spruit op 17,5 weken.
We weten ondertussen ook het geslacht.
Uiteraard ga ik dit hier niet neerpennen, je weet maar nooit dat iemand die wij kennen ons herkend en dit zou meelezen.

Enfin, alles gaat voorlopig terug de goede kant uit.

We hebben ook zo’n happytone aangekocht.
Zo kan mijn vrouw ( en ikzelf ) luisteren naar de harttonen .
In het begin was het even zoeken, maar nu duurt het geen minuut of we hebben het hartje te pakken:)

enfin, ..laten we ons rustig houden en hopen dat nu alles goed mag gaan!

daag

Ik kom snel even melden dat alles ok is!
Vrouwke gaat maandag terug werken! Proberen toch voor zolang het gaat he, we zijn nu al te ver gevorderd om risico’s te lopen dus als het niet meer te doen is van de pijn moet ze maar thuisblijven tot na de bevalling! Zeg dat ik het gezegd heb!

Ik ga slapen, tot een dezer dagen!

Deze avond om 19u45 is madame en haar baby ontslagen uit het ziekenhuis!
Waarom zo laat? Omdat onze dokter precies 24/24 werkt en eigenlijk nog uren tekort heeft op 1 dag!
Nu, mijn vrouw is zelf arts en had aan de verpleging al aangegeven dat de baxters zachter moesten inlopen enz.zodat ze zelf haar situatie beter kon inschatten.
Onze superdokter kwam binnen en wij waren nog in de veronderstelling dat ik nog een nachtje alleen thuis zou mogen slapen, maar neen, ze mocht dus toch mee!
Dus liggen we hier nu weer met twee thuis in bed, eigenlijk dus met drie!
We gaan eens zoeken achter een deftig toestel om de harttonen te kunnen horen, kent er niemand iets beter dan die angelsound toestellekes? Iets professionelers eventueel?

Slaapwel!

Ik heb dus mijn vrouwtje mogen achterlaten in’t ziekenhuis.

Wat er precies gaande is weten we niet.
Ligt het aan de endometriose, of waren het toch weeën… , we weten het nog niet.
Feit is, dat de ‘rust’ voorlopig is wedergekeerd.

Ik ben dus nu thuisgekomen, ga straks slapen..alleen.
Is toch altijd raar, zo weten dat uw vrouw daar in’t ziekenhuis ligt, en ikzelf lig hier dan ook moederziel alleen.
Maar ze is in goede handen, en als er iets mocht gebeuren is ze bij de bron.
Ik heb haar gezegd da ze me dag en nacht kan bellen als er iets scheelt.Maakt me niet uit dat ze me wakker belt, als er iets is sta ik paraat. 

Haar pa belde nog even met haar en zei dat “onze kleinen”, als hij/zij geboren is, dat hij/zij om zijn/haar blote knietjes zal mogen kruipen om de mama te bedanken voor wat ze allemaal doorstaan heeft.

Eerst die IVF/ICSI met verschillende complicaties en mislukkingen.
Dan de nierproblemen en nu de weeën-problemen tijdens de zwangerschap.
Ge zout voor minder zeker?

Enfin,

ik ga slapen en hopelijk kan ik deze negatief wordende blog nog positief ombuigen ( met hulp van onze opper dokter, supergynaecoloog waar we tot op heden nog meer dan vertrouwen in hebben!!!

Slaapwel!

Hey allen

Gisterenavond kwam mijn vrouw al wenend thuis van de pijn.
De laatste 2 dagen was ze gaan werken met een continue buikpijn en het was genoeg geweest.
We konden nog langsgaan bij onze gynaecoloog, echt nen superdokter naar ons inziens.
Hij stak het op de endometriose die de darmen afklemde ofzo en dat da vanzelf wel zou oplossen ( in het ergste geval zou een ingreep nodig zijn)
We hebben ondertussen ons babyke nog eens gezien, hartje klopte goed, maagje was gevuld, ..
Tot daar alles goed.
De dokter heeft haar 2 weken rust ( niet gaan werken dus ) voorgeschreven. 

Enfin, wij gerustgesteld en hopende dat het vanzelf zou weggaan… 

Vannacht is de miserie echter weer begonnen.

Rond half 5 maakte mijn vrouw me wakker, ze had enorm veel pijn.
Het waren precies Weeën die periodiek opkwamen en weggingen.

Buik was superhard en krampte ineen.
Ze voelde de pijn aan haar baarmoeder zei ze.
Dus weer superongerust.
ze bleef maar over haar buik wrijven en ineenkrampen… 

Rond 6.30 heb ik dan maar besloten weer naar het ziekenhuis te gaan via spoed.
Daar kwam een dokter die ons direkt doorverwees naar het verloskwartier.
Daar aangekomen kreeg mijn vrouw de observatiekamer ( waar we al eens geweest waren toen ze nierproblemen had in week 8 van de zwangerschap!)
Daar hebben ze dan baxters aangelegd, geen pijnstilling maar vanalle andere medicatie.
Blijkbaar helpt het wel want mijn vrouw werd rustiger.
Nu, als we in het ziekenhuis zijn met problemen worden we altijd goed geholpen en dat boezemt zowiezo wel vertrouwen in, en dat brengt precies vanzelf rust met zich mee.
Ze hebben eens het hartje laten horen van ons kindje en da sloeg tussen de 135 en 140 slagen per minuut.
Dus tot daartoe alles ok.

Na een uurtje kreeg mijn vrouw weer een gewone kamer waar ze hoogstwaarschijnlijk enkele dagen zal “mogen” verblijven. Wederom een kamer die we al eens gehad hadden.

Op den duur hebben we alle kamers al eens gehad precies, niet zo’n goed teken…
De dokter denkt dus niet echt aan weeën maar eerder aan die darmen die reageren op de endometriose en dat dat een prikkel teweegbrengt aan de baarmoeder die mee verkrampt ( ofzo iets)..

Ik hoop dat ik op deze blog eens wat beter nieuws mag gaan brengen want dit is echt niet leuk meer.
Ik vrees er echter voor dat mijn vrouw geen 2 weken zal thuiszitten, maar tot op het einde van haar zwangerschap…
Nu las het zo moet zijn en we krijgen daardoor een gezond kind..dan moet het maar zo he!

Groetjes

Een bezorgde toekomstige papa in spé

Jaja,

We hebben er weer een nieuw naampje bij om in onze lijst toe te voegen van problemen voor en tijdens de zwangerschap.
Deze keer noemt het beestje Placenta Praevia .

We spreken van placenta praevia indien de placenta in die mate laag in de baarmoeder is ingeplant, dat deze gedeeltelijk of volledig over het ostium internum van de baarmoederhals of cervix is gelegen.
• Placenta praevia totalis: de placenta is volledig over het ostium internum gelegen. • Placenta praevia centralis: het midden van de placenta ligt over het ostium internum.
• Placenta praevia lateralis: de placenta is deels over het ostium internum gelegen. • Placenta praevia marginalis: de rand van placenta grenst aan het ostium internum.
De vraag waarom een placenta nu juist op die bepaalde plaats innestelt is nog steeds onbeantwoord. Wel is bekend dat de leeftijd en de pariteit (aantal zwangerschappen) van de zwangere een rol spelen in die zin: hoe hoger de leeftijd en hoe groter de pariteit, hoe groter de kans op een placenta praevia.  Bovenstaande gevonden op http://www.gezondheid.be         Veel kunnen we er niet aan doen eigenlijk. Gewoon goed opletten en zeker naar het einde van de zwangerschap toe eeel goed opletten. De Dr. sprak zelfs over een keizersnede als de placenta vanzelf niet naar boven meegroeit met de baarmoeder.  U leest het: weeral miserie bovenop wat we al allemaal hebben meegemaakt. Als dit kindje geboren zal worden zal da nogal verwend worden, da beloof ik jullie! Tis meer dan ooit welkom, zeker na alle ellende en stress, en… Tot een volgend bericht. Dat zal rond 4.11.2008 zijn want dan hebben we weer een echo ( die reeds gepland stond)   PS: de echo vandaag was zeer vluchtig, we hebben het hartje zien kloppen en dat was het zowat   Prettige avond verder!

Deze nacht zag mijn vrouw wat bloed in het toilet! Paniek dus…
Een uur later geen bloed in toilet maar wel bij het afvegen, geen liters dus maar wel zeer zorgwekkend!
We gaan straks naar onze gynaecoloog bellen of we langs mogen gaan, hopelijk zal die ons kunnen geruststellen.

Zo zie je maar, het ene moment leef je op wolkjes en ben je blij dat de zwangerschap goed verloopt en de andere keer vrees je een miskraam…

Eender hoe dit afloopt, ik hou deze blog zodat jullie er eventueel ook iets aan hebben!

Doei, wens ons sterkte!

Hey allen,

vandaag dus 16 weken zwanger.
Ik was vergeten zeggen dat mijn vrouw de laatste week nogal last heeft van migraine.

Plots, op 1 second komt daar een denderende hoofdpijn …
Joost mag weten van waar die komt.

Enfin, we klagen niet ze:) We zijn allang blij dat ons klein wondertje groeit en groeit ..

Op 4 november 2008 hebben we onze volgende echo, dan is ze net geen 18 weken zwanger .

Doei

Jaja, het duurt nu soms even vooraleer ik iets schrijf, maar dit is alleen maar goed nieuws dan.

Want als ik niets schrijf gaat alles goed:)

Morgen dus 16 weken zwanger, op de kop!Aja, met IVF kan je dat perfect berekenen he:) das al 1 voordeel, we moeten nie twijfelen wanneer de bevruchting juist heeft plaatsgevonden.
We kunnen de locatie ( ziekenhuis ) datum en tijd exact benoemen:)

Zoals ik al zei gaat alles vrij goed.De pijn in de buik lijkt minder ( zegt m’n vrouwke ) …
De buik is nog steeds even dik/dun als op het moment dat de dokter ons zei dat mijn vrouw zwanger was.
Dus van week 4 tot en met week 14 nog steeds zo goed als diezelfde buik.

Nu is het vooral beginnen plannen van verlofdagen zodat alles goed uitkomt.
De beslissingen waar we de geboortelijst gaan leggen en nog zo’n dergelijke zaken komen nu aan bod.

Een groot struikelblok is de naam voor ons kindje.
Ergens zou het beter zijn dat het een jongen zou worden.
Daarover zijn we het unaniem eens!
Maar een meisje..oeioei da komt nie goed.
Ik zou liefst een meisje hebben als ik mocht kiezen, alhoewel een jongen ook meer dan welkom zou zijn ze:)
We hebben een lijst genomen ( van op internet ) met alle voornamen die in 2007 in België gekozen waren.
Daaruit hebben we er een 5tal geselecteerd… Ik sta nie achter alle namen die zij kiest, en omgekeerd.
Dus da zal nog problemen geven, maar wie weet brengt de tijd ons nog extra inspiratie he!
Mochten jullie mooie fransklinkende meisjesnamen weten, regaeer dan maar hieronder! Wie weet brent deze website soelaas.

Enfin, hopelijk komen we der uit.

Hey

Nog 1 keer slapen en we zijn 15 weken zwanger!
JOEHOE!

Hoe gaat het met ons?
Wel, vrij goed.
Mijn vrouw heeft wel last van pijn ( openscheuren littekens van endometriose) en dat is wat lastig uiteraard.
Maarja, beter zo dan helemaal niet zwanger te zijn he!
De Dokter had gezegd, de eerste drie maanden en de laatste drie maanden ga je pijn hebben. 
voorlopig mag de dokter de 4de maand erbij zetten, want de pijn blijft:)

Enfin, we klagen niet al te hard hoor!

Echo was een succes
8,3 cm lange zwaaiende baby met een nekplooi van 2 mm op een goeie 13 weken, bijna week 14 dus, is wel een succes te noemen!
Gelukkig maar.
Nu nog wachten op de uitslag van de bloefproef als er daar geen kansen zijn op chromosomale afwijkingen.

Hey

We zijn nu 13 weken en een half zwanger… en voorlopig gaat alles nog goed.

Uiteraard met de endometriose heeft mijn vrouw wel meer klachten dan iemand anders doordat alles begint te trekken enzo, maar ze houdt het goed vol.

Wel is ze meer moe dan anders.
Gisterenavond naar een feestje geweest en het was 03.00 uur tegen dat we in bed lagen en da geeft voor haar gevolgen de volgende dag. Dan is ze moe, meer dan anders.
Maar ze zeggen na de 12 weken dat je meer energie zou moeten gaan krijgen, ik ben eens benieuwd of dat bij haar ook zo zou zijn, ik hoop het!

Nog 2 keer slapen en we mogen terug op controle voor een echo en de TRIPLE-TEST (voor DOWN SYNDROOM SCREENING )
Een woordje uitleg over deze test:
 Wat is de triple-test? 
De triple-test wordt vanaf de 13e zwangerschapsweek verricht. In het bloed van de moeder wordt de hoeveelheid van bepaalde merkstoffen gemeten. Een van die stoffen is het eiwit alfafoetoproteïne (AFP). Bij kinderen met het Downsyndroom is vaak erg weinig AFP in het bloed van de moeder aanwezig. Uit de hoeveelheid AFP, de twee andere merkstoffen en de leeftijd van de moeder wordt de kans op een kind met het Downsyndroom berekend. De precieze duur van de zwangerschap is daarbij van groot belang. De uitslag is na ongeveer een week bekend. De test voorspelt slechts zelden de kans op een kind met een andere chromosoomafwijking dan het Downsyndroom. Als er een veel AFP in het bloed van de moeder aanwezig is, is de kans op een open rug bij de baby verhoogd.

Laten we nu vooral positief denken uiteraard he!
Ik hou jullie zeker op de hoogte over de verdere ontwikkelingen!

Hey allen,

Het ging precies veel te goed voor ons..maar nu is het weer even nagelbijten en stress.
Mijn vrouw mocht dus – doordat ze de 12 weken voorbij was- stoppen met Utrogestan.
Dat zijn vaginale pillen die vanalles en nog wat doen, ze maken bijvoorbeeld Progesteron aan.Vanaf week 12 maakt de placenta dat zelf aan en mocht ze dus beginnen afbouwen na de goede 12 weken echo. 
Nu neemt ze er 2 per dag in plaats van 3 per dag.
Deze morgen stond ze op en had ze vreselijke krampen in de baarmoeder.
Direkt paniek uiteraard, want die pijn had ze nog nooit gehad.
Wel endometriose pijn, pijn aan de nieren, …
Ze kan alles nogal tamelijk goed thuiswijzen van pijnen omdat ze zowat alles al heeft gehad.

Nu heeft ze naar het IVF-centrum gebeld en het is inderdaad mogelijk dat da komt door het afbouwen van de Utrogestan. Nu moet ze toch nog de 3 pillen doornemen tot de volgende controle ( ergens volgende week ).

U zal begijpen dat dit voor ons weer een zeer onzeker moment was en hopelijk blijven de krampen nu eventjes weg!

Duimen maar…

Hey!

De bijna 12 weken echo was een succes!
5,4 cm groot en aan het bewegen in mama haar buik.
Armpjes en beentjes zwaaiden in het rond.

Zijn wij blij zeg, oef!

Hey allen,

Mijn vrouw is nu bezig met haar laatste wacht.
Ze is begonnen om 8u30 en moet tot morgenochtend 8u30 paraat staan.
Hopelijk kan ze nu meer dan 2 uur slapen, want ze is wat ziekjes …

Dinsdag hebben we weer een echo, dan is ze net geen 12 weken zwanger.
We gaan er van uit dat alles goed zal zijn, positief denken he!

Ik laat jullie zeker weten hoe het gegaan is na de echo.

Ondertussen hebben we het beiden druk en zo vliegen de weken wel, maar toch verlang ik naar april 2009, naar het moment van de bevalling, naar ons kindje…

Nu de grens van 3 maanden zwangerschap eraan komt zullen wij hopelijk iets meer gerust zijn.

Weet je dat ons ivf, icsi zo veraf lijkt nu?
Vroeger waren we daar alle dagen mee bezig, medicatie, spuiten, doktersbezoeken, noem maar op.
Het is een helse periode geweest met meer downs dan ups. Hopelijk brengt de toekomst betere perioden voor ons.

Ik ga nu wat moederziel alleen mijn bedje opzoeken en morgenochtend een ontbijtje klaarzetten. Daarna zal mijn vrouw wel in bed kruipen om slaap in te halen. En zo zit het weekend er voor ons eigenlijk al op.

Slaap zacht en tot een volgend positief echo bericht op deze blog!

Nog 2 keer slapen en we zijn 11 weken zwanger!
Eigenlijk vliegen die weken tamelijk snel voorbij, gelukkig maar.

Weinig nieuws te melden eigenlijk. Alles gaat voorlopig nog goed!

Slaapwel

Mijn vrouw heeft van gisterenmorgen 6 uur tot deze morgen moeten werken, 22 uur aan 1 stuk.
En dat als zwangere vrouw, onverantwoord!
Ze gaat dit aankaarten met de arbeidsgeneesheer want dit kan niet he!

Ze ligt nu uiteraard te slapen!

Doei

Vandaag zijn we ( mijn vrouwtje dus ) 10 weken zwanger.
We kunnen dat zo exact zeggen daar alles via ICSI ( IVF )  gegaan is.
10 weken, dat zijn welgeteld 70 dagen, of om het in uren te zeggen: 1.680 uurtjes zwanger.
Wat hebben we nog voor de boeg:
30 weken, dat zijn welgeteld 210 dagen, of om het nogmaals in uren te zeggen: 5.040 uren! 

De laatste dagen stelt mijn vrouw het tamelijk goed.

ze klaagt nie echt meer over hoofdpijn,vermoeidheid,..
Maar haar kennende kan da morgen al anders zijn:) 

Da kan al tellen he?

Wat kan ons rozijntje al:
- Onze baby maakt nu al wat bewegingen met zijn/haar armen, maar daar voelt mijn vrouw nog niets van, das iets te vroeg:)
- De geslachtsorganen zijn nu ook zichtbaar en ons rozijntje kan al plassen..
( voor wij het weten en effectief kunnen zien zal da wel minimum 13 weken zijn denk ik..)
- ik vermoed dat ons rozijntje nu al een grote druif geworden is, dit zou nu ergens tussen de 3,5 en 4,5 cm moeten liggen.

Voila, op naar de volgende weken en hopelijk zonder verdere problemen.

Beste surfers,

Jullie komen elke dag met zo’n 20 – 30 personen langs via google of weet ik veel hoe.
Ook jullie zijn net zoals wijzelf op zoek naar info over ivf,zwangerschap,nierstuwing,icsi,…

Laat gerust een reactie achter, zo leer ik misschien ook nog iets, en zo weet ik dat jullie er iets aan hebben en waar ik deze blog eventueel nog kan bijsleutelen…

Veel succes met jullie verdere zoektocht en bedankt voor uw bezoekje!

Grts

Weet je dat mijn vrouw geen weet heeft van deze blog, ik hou dit achter als verassing, dan kan ze later eens alles nalezen.

Weer je dat in deze blog soms spellingsfouten staan, deze komen er door een samenkoming van omstandigheden zoals:
- op Iphone typen met auto-aanvulling T9
- in den donkeren in’t geniep typen in bed
- te lui of vergeten om ze nadien te verbeteren.

Weet je dat mijn vrouw op 9 weken reeds een grotere BH moet dragen en een zwangerschapsonderbroek nu reeds van doen is?

Weet je dat mijn vrouw eigenlijk gelukkig is ondanks de kwaaltjes?

Weet je dat we geluk hadden dat mijn vrouw haar gynaecoloog toevallig gelukkiggeluk specialist is in fertiliteit!

Weet je dat ik deze blog anoniem wil houden, iets waar jullie lezers soms iets kunnen aan hebben en waar wij als toekomstige ouders nadien even kunnen op terugkijken.

Weet je dat we de zin “welkom klein wonder” gelezen hebben op een kaartje in de fertiliteitskliniek ( in de ruimte waar de terugplaatsing van onze embryo’s plaatsvond ) en dat dit nu zowat de titel en leidraad is van deze website?

Ik ga slapen, tot gauw lieve bezoekers!

Misselijkheid of althans een lichte vorm daarvan gecombineerd met hoofdpijn, dat is waar mijn vrouwke de laatste 2-3 weken mee geplaagd zit.
Vroeger had ze nooit hoofdpijn, nu dus wel.
En de misselijkheid, die ‘eet’ ze weg.
Een boterhammeke of veschuitje en ze is weer voor een uurtje goed.

Maar dit nemen we er graag bij en ik ben al blij dat ik over zo’n dingen mag schrijven! Anders was er geen blog over de komst van ons klein wonder, of was ik uit miserie begonnen bloggen over ivf, en dat zijn minder leuke dingen, neem het van mij aan!

We zijn ondertussen al verschillende babywinkels langsgegaan om te kijken waar we een lijst kunnen leggen.
Gewoon op voorhand even verkennen hoor!
Hier zijn ze, met onze eerste indrukken:

Mimibaby Brugge:
Zeer vriendelijk, heel overzichtelijk!
De geschenken van de babylijsten worden mooi in apparte kastjes uitgestald. Het aantal wordt ook beperkt om een goede en persoonlijke service te kunnen verlenen.

Allesvoorbb Eeklo:
Zeer vriendelijk en alles overzichtelijk uitgestald. De geschenken van de babylijsten steken in wiegjes en her en der rond in de winkel aangezien er wiegjes tekort waren ( wat ik persoonlijk een nadeel vond).

Baby&co Antwerpen:
Enkel voor meubeltjes en accesoires.
Supervriendelijkeben behulpzame verkoopster ( zaakvoerder)!!
Supermooi uitgestalde kamertjes, echt top!
Hier een lijst leggen zal je moeten combineren met een lijst ergens anders wegens het beperkte gamma.
Maar toch echt een aanrader voor kinderkamertjes!

Doremi Maldegem:
Vriendelijk en behulpzaam.
Geschenken van de babylijst liggen in kasten.

Baby’s corner Nazareth:
Persoonlijk vond ik de winkel onoverzichtelijk. Het voelde “druk ” aan.
Een zeer groot gamma is uiteraard niet makkelijk om mooi uit te stallen.
De geschenken van de babylijsten worden in manden gestoken.
Hadden wij geen goeiedag gezegd, dan hadden we waarschijnlijk geen verwelkoming bekomen van de verkoopsters en dat is een groot minpunt en een afknapper.

Dit is onze mening van de bezochte zaken, uiteraard beseffen wij ook dat dit momentopnamen zijn! Maar je krijgt nooitveen tweede kans voor een eerste indruk he!

Slaapwel…

De vakantie verloopt goed!
‘S avonds heeft m’n vrouw wel pijn en is zeer moe. We proberen het dus rustig aan te doen.

Doeg

We hebben een klein weekje welverdiende vakantie, het komt net
op tijd om even te bekomen!

Mijn vrouwtje is terug thuis,
Na een lekkere barbeque-maaltijd met haar ouders erbij is ze nu in haar bed, na een 5-tal minuutjes in slaap gevallen.

Ik ben blij voor haar ( en voor mij ) dat ze terug thuis is, en goed gegeten heeft want in het ziekenhuis was het armoe troef (. Kalkoenfilet met puree en perzik en dag erna worst met aardappelen en spinazie ) echte ziekenhuiskost dus!
Ge zou er bijna zieker van worden.
Daar moeten ze toch dringend eens iets aan doen, de grootkeukens moeten toch de dag van vandaag smakelijke gerechten kunnen voorschotelen…
Slaapwek

Hey,

gisteren vond de Uroloog niet direct nog een nierstuwing.
Waarschijnlijk is het ergste voorbij, jipie.

Deze middag mag ze naar huis, ook al vroeg de dokter nog 1 dag te blijven in observatie.
Maar ze heeft genoeg van alle ziekenhuisopnames.

Van november 2007 tot en met augustus 2008 heeft ze in totaal een 5-tal opnames gehad, goed voor -ik schat- een 20 tal dagen in totaal.

Ik denk dat ze een goede klant is van haar Dokter, maar we mogen ons gelukkig prijzen met hem want hij is er altijd voor ons en we worden direct geholpen.

Dus vanavond, met de laatste zonnestraaltjes die we hier in België hebben gaan we nog eens een Barbeque doen op de voorlopig goede afloop!

Zoals ik al zei, zijn we dus weer in het ziekenhuis beland daar de pijn door de nierstuwing niet beter werd.

Nu heeft mijn vrouw een baxter gekregen met daarin buscopan.
Straks mag ze op bezoek bij de uroloog die haar hopelijk verder kan helpen.

Wens ons sterkte!
Tot later…

Hetbis nu 6u40 en mijn vrouw ligt al gans de nacht te kernen van de pijn.
Ik bel straks even naar de gynaecoloog zodat die het ziekenhuis kan verwittigen van onze komst en eventueel reeds voorbereidingen kan treffen.

Het zit ons weeral even niet mee…

Gisterenochtend klaagde m’n vrouw over een pijnlijke flank.
Waren het haar nieren, ribben,… ? Ze kon het niet direkt thuiswijzen.
Enfin, gans de dag gewerkt met pijn,’s avonds moe thuisgekomen met nog steeds die pijn ( die erger werd).
Daarna gans de nacht liggen woelen tot het ochtend werd.
Dan om 06.45 nr onze gynaecoloog gebeld en we mochten langskomen.

Dan hebben we terug een echo gekregen, en daarop was nierstuwing te zien.
Nu dus even antibiotica en buscopan..en als het nie betert ‘mogen’ we zaterdag naar het ziekenhuis.

Duimen maar!

Grts

PS: we hebben alweer op de echo kunnen zien dat ons kleintje het nog goed stelt en zijn/haar hartje bonkte lusitg door. Dus tot daar toe alles goed:)

Hey allen,

De tweede echo was gisterenavond een succes!!!

Op iets meer dan 8 weken was er hartactiviteit en is ons ‘rozijntje’ 1,2 cm ‘groot’.
Dus op naar de 12 weken he!

Ik hou jullie op de hoogte.

Wij spreken nu al een 2tal weken over ons “rozijntje”…
We hadden toen ergens gelezen dat de foetus de grootte had van een rozijntje, daarmee dus!
Ons rozijntje en de mama stellen het voorlopig nog goed.
De mama heeft vannacht niet veel geslapen want ze was van wacht op haar werk.

Groetjes, de papa van rozijntje